Oleh: Wisran Hadi | 30 April 2011

KINI BANYAK KUDO PALAJANG BUKIK, KUSIE

 Ota Kusie Bendi – Haluan Minggu

KINI BANYAK KUDO PALAJANG BUKIK, KUSIE

Oleh:

Wisran Hadi

Sajak Muncak baprofesi kusie bendi, lah banyak jalan nan nyo tampuah, lah banyak pulo urang nan manumpang. Dek acok sasek jalan diambek-ambek polisi, penumpang samakin hari makin saketek. Kasudahannyo nan tingga cuma langganan tatapnyo, Mas Sam. Tapi mas Sam malam kini indak pulo naiak bendi nyo. Bendi Muncak malam ko kanai tangkok, dek karano indak ado uang damai, bendinyo ditinggakan di laman kantua, inyo pulang bajalan kaki diiriangan dek kudonyo.

“Kan lah jaleh dek kusia kini. Kota Padang ko samakin laweh. Lah sajak tadi kusie bajalan alun juo tibo di kandang lai kan?”

Mucak takajuik. Inyo mancaliak suok kida. Sia pulo nan lancang bana mangecek saroman tu. Tanyato indak ado urang nan lalu, indak ado urang nan basalisiah. Apo mungkin urang mangecek sajaleh tu dari ateh angkot nan sadang balari kancang?

“Kok hari iyolah malam komah kusie. Indak taragak bagai kusie agak baranti sabanta?”

Muncak  mancaliak sakali lai ka suok jo kida, ka ateh jo ka bawah. Indak ado sia-sia doh nan mangecek.

“Apo mungkin kudo den ko nan mangecek ndak?” tanyo Muncak dalam hati. Nyo caliak kudonyo, kabatulan kudo tu mancaliak pulo ka inyo. Mangikiak galak kudo tu mancaliak Muncak binguang.

“E, do!” kecek Muncak ka kudonyo. “Kok bagarah jaan dinan kalam, do. Satahu waden di suok kida jalan ko kuburan komah. Kok sato pulo nan lalok2 di bawah batu mejan tu bagarah samo jo awak beko,” kato Muncak.

“Kusia pandai pulo mampatakuik an den. Indak mungkin waden katakuik di tampek nan sarami ko doh kusie.”

“Iko iyo pasti suaro kudo den komah,” bisiak Muncak dalam hati. Inyo mancaliak ka kudonyo, tanyato kudonyo galak sengeang mancaliak ka inyo.

“Galak ka galak juo lai bala! Lah saroman ko parasaian, galak juo baru lai. Mulai bisuak, waang kudo, indak ka den tambangan lai doh. Satiok waden bao waang manambang, satiok itu pulo waden ditangkok polisi,” garutu Muncak samo surang.

“Kusie. Kok nan lain jadi penganggur bialah. Sudahlah waden indak babalian baju, sarawa, tapi jaan kusie mamutuihan hubungan kerja ko sacaro sapihak.”

Muncak sakik hati. Muncak tatap indak picayo bahaso nan mangecek tu kudo. Dima pulo pasalnyo tu zaman kini kudo bisa mangecek. Tapi kalau indak kudo, sia nan mengecek tadi? Jaan jaan kudonyo ko lah barubah jadi hantu.

“Maa mungkin kusie, kudo jadi hantu. Hantu jadi kudo itu mungkin. Kini kan banyak kudo palajang bukik, kusie.”

“Ampun den,” kecek Muncak dalam hati. “Jo kudo kudo tahu bahaso banyak kini kudo palajang bukik. Iko sajak pejabat-pejabat suko mamaliharo kudo ndak?” garutu Muncak samo surang.

Heran bana Muncak. Kok iyo kudo nan mangecek, indak mungkin kudo sacerdas ko bana. Dek penasaran, si Jila mancaliak sakali lai ka kudonyo. Kudonyo mancaliak pulo ka inyo sambia mangikiak-ngikiak. “E, kudo! Waang galak atau manggalak an den!” hariak Muncak samo surang.***


Tinggalkan Balasan

Isikan data di bawah atau klik salah satu ikon untuk log in:

Logo WordPress.com

You are commenting using your WordPress.com account. Logout / Ubah )

Gambar Twitter

You are commenting using your Twitter account. Logout / Ubah )

Foto Facebook

You are commenting using your Facebook account. Logout / Ubah )

Foto Google+

You are commenting using your Google+ account. Logout / Ubah )

Connecting to %s

Kategori

%d blogger menyukai ini: